วันอาทิตย์ที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ก้าวแรกนอกห้องเรียน.. ตัดขนหมา

       
         ประสบการณ์จากการเรียนตัดแต่งขนหมา จากความรู้สึกเมื่อก้าวออกมาสู่การทำงานจริง  ความรู้สึกของผมแปลกๆ เหมือนกับว่าเราต้องต่อสู้กับคู่ต่อสู้ที่ได้เปรียบเราทุกอย่าง และเป็นการต่อสู้ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้  ยังไงก็ต้องขึ้นสังเวียน
         เหมือนกับหัดขับรถ  จะเก่งได้ต้องอาศัยประสบการณ์ครับ..  ปกติขับอยู่แถวบ้านก็ว่าง่าย..  เข้ากรุงเทพฯสักที..  คราวนี้ก็จะรู้ว่า กรุงเทพฯเขาขับกันยังไง    เปรียบเทียบแบบนี้ผมว่าน่าจะใกล้เคียงความจริงในการทำงานประเภทนี้ที่สุด  เพราะว่าในกรุงเทพฯ  คุณอาจจะขับได้คล่อง..  แต่ก็  เก่งกรุงเทพฯไปกองอยู่ภูธรออกบ่อย     ความแตกต่างในแต่ละพื้นที่ครับ..  ที่ผมยังห่วงอยู่  ว่า.. ลูกค้า..  ซึ่งคนโดยมากเปรียบเทียบว่า  "คือพระเจ้า"  ผมก็เช่นกัน  ลูกค้าคือพระเจ้าเสมอ..  ความต้องการของลูกค้าเป็นอย่างไร  ก็อย่างนั้น  แต่ความต้องการนั้น ผมก็ยังอยากให้ระลึกไว้ในใจเสมอนะครับ..  ว่า สภาพของขนหมา ความดื้อ และดุ  มันเหมาะกับสิ่งที่เราอยากจะยัดเยียดให้มันแค่ไหน  หากวันนึงเผลอพูดกับลูกค้าไปว่า  "ลูกค้าคือพระเจ้าไง  แต่ต้องเข้าใจผม น่ะ God fathers" (จบไม่สวยแน่ ดูท่า)



         "จะพยายามทำให้ดีที่สุด  สำหรับหมาที่คุณรักที่สุด"
ดีที่สุด คือ.  ทำสุดความสามารถที่ผมได้รับการถ่ายทอดมา  ไม่ให้มีขาดตกบกพร่อง
หมาที่คุณรักที่สุด คือ.  หมาที่ได้รับการดูแลเอาใจใส่จากเจ้าของเป็นอย่างดี

***  เข้าใจตรงกันนะครับ...***


        ผมเรียนตัดขนหมาอยู่ก็  ประมาณ 3 เดือน  ตอนนีัก็เตรียมลงมือทำงานที่คลินิคครับ.. รอเวลาสักระยะ  คือตอนนี้เตรียมอุปกรณ์สำหรับตัดแต่งไว้แล้ว..  แต่ส่วนของสถานที่ต้องต่อเติมอีกเยอะ.. น่าจะต้องทำเองครับ..  งบน้อย  ก็ทำกันไปเรื่อยๆครับ..  น่าจะเริ่มงานได้จริงก็ช่วงปลายปี..  แล้วผมจะมาเพิ่มเติมให้ได้ทราบกัน  ในเวอร์ชั่น  "ลงมือทำร้านตัดแต่งขน"   แล้วเจอกันครับ...




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น