เรียนตัดแต่งขน: เรียนตัดแต่งขน เริ่มต้นด้วย "กฏเหล็ก สามข้อ"

สิ่งที่คุณต้องมีอยู่ในตัวคุณเมื่อจะมาทำวิชาชีพ “ตัดแต่งขนสุนัข”

ความอดทน อดทนกับความดื้อของสัตว์ และเจ้าของสัตว์ด้วย สัตว์ดื้อ ไม่ยอมให้เราทำงานอย่างสะดวก ขู่ กัด ร้องครวญคราง ฯลฯ ต้องใช้ความอดทนในการทำงาน เจ้าของสัตว์มากความต้องการ รายละเอียดมาก ต้องอธิบายและพยายามโน้มน้าว ให้เขาเชื่อเรา และกับสิ่งที่เรามีความถนัดเป็นพิเศษ เราก็จะได้งานที่ง่าย แต่ก็ควรจะเป็นที่พอใจของเขา ไม่ใช่การยัดเยียดให้ และมีความเหมาะสมกับเจ้าตัวด้วย (คุณตูบ) ที่สำคัญต้องใช้ความอดทนกับเจ้าของสัตว์ มากกว่าตัวสัตว์
เพิ่มเติม ผู้ที่ชอบเลี้ยงสัตว์ โดยเฉพาะ หมาและแมว จะมีความคิด ความรู้สึก และสภาวะทางจิตใจ เกี่ยวกับสถานะของสัตว์ที่เขาเลี้ยง ต่างจากคนทั่วๆไป คุณอาจมองว่าเป็นแค่สัตว์เลี้ยงตัวหนึ่ง แต่เขาเหล่านั้น มิใช่! (อันนี้เจอมากับตัว แต่อธิบายไม่ถูก เป็นความเห็นส่วนตัวนะครับ)
ต้องมีใจรักในงาน ในวิชาชีพ สำหรับผมแล้วพูดยากนะครับกับนิยาม ที่มีคำว่า “รัก” เข้ามาปนอยู่ด้วย เนื่องจากว่าผมไม่ทราบว่านิยามที่แท้จริง ความหมายที่แท้จริงแล้ว คำว่า “รัก”นั้นคืออย่างไร แต่ถ้าอยากทำ เพราะเป็นอาชีพที่อิสระ ที่ตัวเองเป็นเจ้าของ (กำลังมองหาอยู่) ได้ค่าตอบแทนคุ้มค่ากับงาน (คือทำเหนื่อยเท่านี้ก็ได้สมกับความเหนื่อย) มีงานเรื่อยๆ สามารถเลี้ยงชีพได้โดยไม่ลำบาก มีเวลาในงานอดิเรกที่ชอบส่วนตัวได้พอสมควร ผมคิดว่าโอเคผมทำได้ รับผิดชอบต่อลูกค้า (สัตว์เลี้ยง) ได้ด้วยความเต็มใจ ไม่ใช่การฝืนทำ ความรังเกียจต่อสัตว์เลี้ยงสำหรับผม ไม่ว่าจะเป็นกลิ่นตัว น้ำลาย ขี้ เหยี่ยว ก็เหมือนคนทั่วไปครับอันนี้ คือ “มีใครไหมที่อยากให้หมาเลีย” ผมไม่อยาก แต่ถ้าเลียไปแล้วก็ไม่ว่ากันไม่เป็นไร “มีใครไหมที่อยากให้หมามาเกาะมากอด มาตะกายเรา” ผมก็ไม่อยาก แต่ ก็ไม่เป็นไร บางทีมีถลอกบ้างตามแขนขา ก็เหอะ “มีไม๊ ใครอยากเก็บสิ่งปฏิกูล เลอะเทอะที่หมาแมวมันสร้างขึ้นมา” ไม่อยากครับ แต่ทำได้ มันเป็นอย่างนี้นะ สำหรับผม
ไม่แพ้ขน ตามนั้นครับ.. ขนหมา แมว มีผลต่อสุขภาพคุณอย่างชัดเจน เช่น เป็นผื่นเมื่อสัมผัส จามไม่หยุด หรือ เกินกว่าปกติเมื่อต้องทำงานตัดแต่งขน ตัวผมเองไม่มีปัญหากับสิ่งนี้ครับ

ให้คิดดูครับ.... ทั้งสามข้อ คุณมีข้อหนึ่งข้อใดที่ไม่สามารถ หรือไม่ เพราะนี้คือ “กฏเหล็กของช่างตัดแต่งขน” (จากการเจอกันครั้งแรกในฐานะผู้เรียน กับ อาจารย์หนุ่ย)